كارشناس تجويز و مصرف منطقي داروی دانشگاه، بيماران ديابتي در مصرف دارو احتيا ط كنند.

 به گزارش روابط عمومي معاونت غذا و دارو ي دانشگاه، دكترمجيدحنيفه در تشريح بيماري ديابت گفت: ديابت يك بيماري مزمن است كه با كمبود نسبي يا نبود انسولين (هورمون تنظيم كننده قند خون در بدن) مشخص مي شود. مشخصات باليني اين بيماري شامل تحمل نكردن گلوكز و بالا رفتن قند خون، اختلال در سوخت و ساز چربي ها و پروتئين ها در بدن و ديگر موارد است.

وي به عوارض چشمي، كليوي، عصبي و عروقي در صورت تداوم اين اختلالات در طولاني مدت اشاره كرد و افزود: مصرف منظم داروهاي پايين آورنده قند خون مي تواند در رفع اين اختلالات و پيشگيري از بروز عوارض احتمالي نقش بسيار موثري داشته باشد.

دكتر حنيفه در پاسخ به اين سوال كه آيا خود داروها نيز مي توانند در پيدايش ديابت يا تشديد آن نقش داشته باشندگفت: بعضي از داروها مي توانند باعث ايجاد يا تشديد بالا رفتن قندخون شوند و بايد با احتياط فراوان در افراد ديابتي مصرف شوند. مهم ترين اين داروها عبارتند از : كورتيكواستروئيد ها به ويژه دگزامتازون، داروهاي ضدجنون مانند الانزاپين، بعضي از داروهاي ضد ايدز، داروهاي سوكوبگر سيستم ايمني(سيكلوسپورین، تاكروليموس)، نياسين، داروهاي ضدفشارخون (مانند هیدروکلروتیازید، پروپرانولول، آتنولول، متوپرولول و..)، فني تويین در صورت ضرورت مصرف يكي از اين داروها به تشخیص پزشک معالج در این گروه بیماران، قندخون بايد بطور مرتب پايش شده و ممكن است افزايش دوز داروهاي ضد ديابت ضروري باشد.

وي در خصوص اينكه چه افرادي بايد داروهاي كاهنده قندخون را دريافت كنند اظهار كرد: تشخيص ديابت بر اساس وجود يكي از سه شرط زير براي بيماران حاصل مي شود، وجود علائم و نشانه هاي ديابت شامل پرادراري، پرنوشي و كاهش وزن غيرعمومي بدون علت مشخص بهمراه قند خون تصادفي بالاتر يا تصادفي mg/dLit 200، قند خون ناشتاي بالاتر يا مساويmg/dLit 126 (منظور از ناشتا، عدم دريافت كالري براي مدت 88 ساعت است) و تست تحمل گلوكز خوراكي مختل (اگر در يك فرد بالغ، قند خون 2 ساعت بعد از مصرف 75 گرم گلوكز حل شده در آب ، بالاتر يا مساوي mg/dLit 2000 باشد)

كارشناس تجويز و مصرف منطقي دارو ی دانشگاه افزود: در بیماران با دیابت تیپ یک دریافت دارو ضروری است و داروی انتخابی براي این گروه از بیماران انسولین است.در بیماران با دیابت تیپ دو در صورتي كه فرد با تغيير شيوة زندگي خويش از راه اصلاح رژیم غذایی و افزایش فعالیت بدنی بهبود پيدا نكند نیاز به داروهای خوراکی پایین آورنده قند خون پیدا می کند و در صورت کنترل نكردن بیماری با این داروها در نهایت نیازمند تجویز انسولین می شود. در مورد دیابت بارداری نیزنخستين اقدام، پیشگیری با تغيير شيوة زندگي در زمينه هاي تغذيه و ورزش از راه اصلا ح رژیم غذایی و افزایش فعالیت بدنی است ودر صورت نیاز توسط پزشک دارو تجویز می شود.