کاکوتی یا مُشکِ طرامشک (نام علمی: Ziziphora) یا آنِخ نام یک سرده از تیره نعناع یان است که بوی گرم و تندی همانند نعناع دارد با عطر ویژه خود و در طب سنتی و آشپزی کاربرد دارد.

 

این گیاه گاهی آویشن نیز خوانده می شود و با آن هم خانواده است. در آذربایجان به آن کهلیک اُتی(Kəhlik oti) و یا ککلیک اوتی (Kəklik oti)(به معنای علف کبک) می‌گویند.

یکی از تیره های این گیاه که در مناطق کوهستانی شمال خراسان به وفور یافت می شود آنوخ نام دارد (به زبان کردی کرمانجی). هر چند اثرات این دو گیاه بسیار شبیه همدیگر می‌باشند. آویشن بیشتر در بیماریهای تنفسی استفاده می‌گردد

 ولی کاکوتی اغلب در درمان اختلالات گوارشی نظیر اسهال و دل پیچه کار برد دارد .

این گیاه در نواحی کوهستانی ایران (بخصوص کردستان) به عنوان ادویه در غذاها کاربرد وسیعی دارد و عطر آن بسیار نزدیک به آویشن و Oregano و کمی هم شبیه به پونه است.

 در تهیه غذاهای ایتالیایی جایگزین بهتری نسبت به آویشن برای Oregano است.

 

با خواص کاکوتی این گیاه خود رو و بهاری بیشتر آشنا شوید:

کاکوتی گیاه خود رویی است که بیشتر در مناطق کوهستانی شمال خراسان روئیده می شود و طبع آن گرم است

کاکوتی طبع گرم و خشک داشته و ضدباکتری، خلط آور، ضدسرماخوردگی و ضدعفونی کننده روده می باشد.

از برگ‌های خشک‌شده و خردشده کاکوتی به عنوان طعم‌دهنده در دوغ استفاده می‌شود و برخی از دوغ های بسته بندی شده در ایران این ادویه را دارند. چوپان‌ها و کوه نوردان کاکوتی تازه را جمع آوری می‌کنند و چای آن را نوشیدنی گوارایی می‌دانند.