كارشناس تجويز و مصرف منطقي داروي دانشگاه، بر احتياط ديابتي ها در مصرف دارو تاكيد كرد.

به گزارش روابط عمومي معاونت غذا و داروي دانشگاه، دكتر مجيدحنيفه با اشاره به اينكه مصرف بعضي داروها مي تواند باعث ايجاد ديابت و يا تشديد قند خون در افرا د شود گفت: دیابتی‌ها بايد با احتياط فراوان داروهاي خود را مصرف کنند.

وی، كورتيكواستروئيدها به ويژه دگزامتازون، داروهاي ضدجنون مانند الانزاپين، برخي از داروهاي ضدايدز، داروهاي سوكوبگر سيستم ايمني «سيكلوسپورین، تاكروليموس نياسين»، داروهاي ضدفشارخون مانند هیدروکلروتیازید، پروپرانولول، آتنولول، متوپرولول و فني‌تويین را ازمهمترين داروهای ایجاد و تشدید كننده قندخون برشمرد.

دكتر حنيفه یادآور شد: ديابت يك بيماري مزمن است كه با كمبود نسبي يا نبود انسولين، هورمون تنظيم‌كننده قندخون در بدن مشخص مي‌شود.

وی، عدم تحمل به گلوكز و بالا رفتن قندخون، اختلال در سوخت‌وساز چربي‌ها و پروتئين‌ها در بدن را از مشخصات باليني اين بيماري برشمرد و گفت: تداوم اين اختلالات در طولاني‌مدت مي‌تواند موجب بروز عوارض چشمي، كليوي، عصبي، عروقي و ... شود.

كارشناس تجويز و مصرف منطقي داروي دانشگاه افزود: مصرف منظم داروهاي پايين‌آورنده قندخون مي‌تواند در رفع اين اختلالات و پيشگيري از بروز عوارض احتمالي نقش بسيار موثري داشته باشد.

وي اظهار كرد: برای تشخيص ديابت وجود علائمی مانند پرادراري، پرنوشي و كاهش وزن غيرعمومي بدون علت مشخص به همراه قندخون تصادفي بالاتر يا تصادفي 200 میلی‌گرم بر دسی‌لیتر یکی از شروط تایید این بیماری است.

دكتر حنيفه عنوان کرد: قندخون ناشتاي بالاتر يا مساوي 126 میلی‌گرم بر دسی‌لیتر از علائم دیگر ابتلا به دیابت است به طوریکه منظور از ناشتا، عدم دريافت كالري براي مدت 8 ساعت است.

وی افزود: همچنین تست تحمل گلوكز خوراكي مختل بدین صورت که اگر در فردی بالغ قندخون دو ساعت بعد از مصرف 75 گرم گلوكز حل شده در آب، بالاتر يا مساوي 200 میلی‌گرم بر دسی‌لیتر شود از روش های دیگر اثبات دیابت در بیماران است.

حنیفه درخصوص دیابت بارداری تصریح کرد: نخستین اقدام در پیشگیری از دیابت بارداری تغيير شيوه زندگي در زمينه‌هاي تغذيه و ورزش از راه اصلاح رژیم غذایی و افزایش فعالیت بدنی است که در  صورت نیاز توسط پزشک دارو تجویز می‌شود.

كارشناس تجويز و مصرف منطقي دارو ي دانشگاه اظهار کرد: در بیماران با دیابت "تیپ یک" دریافت دارو ضروری بوده و داروی انتخابی برای این گروه از بیماران انسولین است در حالیکه در بیماران با دیابت "تیپ دو" در صورتي‌كه فرد با تغيير شيوه زندگي خويش از راه اصلاح رژیم غذایی و افزایش فعالیت بدنی بهبود نیابد، نیاز به داروهای خوراکی پایین‌آورنده قندخون پیدا می‌کند و در صورت عدم کنترل بیماری با این داروها در نهایت نیازمند تجویز انسولین می‌شود.